Today it SNOWED in Jozy !! It was amazing ! 7 AUGUST 2012

NOW I, TOO, KNOW WHAT SNOW FEELS LIKE !!!

When you tell your trouble to your neighbour you present him with a part of your heart.  If he possesses a great soul, he thanks you, if  he possesses a small one  he belittles you

Ek het al baie goed verloor
En dit nooit ooit gevind weer gevind nie
Ek het al baie vir my ma gesê ek is nie meer ‘n kind nie
Die lewe is te hard en ek verstaan meer die punt nie
Ek staan langs ‘n groot oop hout,
Maar ek het nie meer ‘n flint nie

Ek kry koud op my eie ek soek net ‘n klein bietjie warmte
Almal is ryk van die liefde en ek is al weer die armste
Sommige dae voel dit as of ek dood gaan van die hongerte
Daar is n leë kol in my maag waar ek weg kruip in die donkerte
Ek is gebreek van binne soos my al my speelgoed van toe ek klein was
As ek vandag weg stap sal al my goed pas in n klein tas
Ek soek net n klein tydjie sodat ek die as van my kan afwas
Maar die soldate op die muur bombadeer my met die traangas
Ek lê onder ‘n lappies kombers en probeer nog blokkies aanlas,
Maar daar is n kwaai oom langs my bed en hy sê vir my staan vas
So ek trek die kombers oor my kop en lê oop voete
En stap die lang pad in my pa se groot skoene

As ons staan op die einde van die lang pad langs die spoor
daars net donkerte daar voor ek staan en bewe
dit raak swarter en daar is net stilte wat ek hoor
hou my hand styf vas langs jou sy
is jy nog lief vir my?
sal jy my by die hemel poorte kry?

Ons hou vas aan mekaar maar niemand gaan regtig joune wees nie
ons skryf briewe vir mekaar wat ons nooit regtig lees nie
want daar is altyd een verloorder in Russian Roulette
ek moet uitgaan,
ek moet werk,
maar ek sit vas in die bed
ek stap rond en soek sitplek in leë geboue
ek probeer myself vind in drank en leë verhoudings
ek sit en skryf gedigte, maar word my gedigte digkuns?
en ek skree volle bors in die aand met my kop in die kussing
ek lê vir ure in die bad met my kop onder die water
ek slaap elke oggend laat want die wêreld kan wag tot later
ek moet wag,
nee,
aanbeweeg ontslae raak van my gevoellens
so ek stap, ek raak leeg met groot aksies sonder by bedoelings
ek sit alleen op een punt van die wipplank
ek bid alweer vir een sitvlak maar ek sit lank
en ek wag vir iemand om op te spring aan die eenkant
maar die vingers van my gevoelens krap gate in my verstand

As ons staan op die einde van die lang pad langs die spoor
daars net donkerte daar voor ek staan en bewe
dit raak swarter en daar is net stilte wat ek hoor
ASSEBLIEF hou my hand styf vas langs jou sy

Ek het al vêr gewen en al baie vêr verloor
ek het al baie gevoel asof die lewe my versmoor
ek het al baie gesit op die bokant van ‘n berg
ek het al baie gesit in die voorkant van die kerk
om my terug na die langkloof
en my ouma se plaas
ek wil saam my boeta die skape in die kraal injaag
ek wil sit op my oupa se skoot en stories hoor van die verlede
ek wil rond hardloop deur die gras tot ek lam word in die knee

Ons staan en luister hoe die Here en die duiwel oor ons stry
die hartseer is verby
op die ou end is al wat ek wil hoor rol oor jou tong: jy wil by my bly
Sal jy my by die Hemel poorte kry?

Gesinslede moet ma se graf in Pta self grawe

2012-02-14 21:51

• Artikelopsies
• Deel
• Kry Beeld op

Familielede en vriende het self die graf van me. Tina Coetsee gegrawe.

Foto’s   ·   Lesersfoto’s   ·   Nuus in Foto’s Stuur vir ons jou foto’s  ·  Stuur vir ons jou foto’s

’n Pretoriase gesin is vies vir die Tshwane-metro nadat hulle onlangs self die graf vir hul ma se begrafnis moes grawe.

Die gesin het op 2 Februarie in die Silverton-begraafplaas in die ooste van Pretoria op die begrafnis van me. Tina Coetsee (73) ’n vlak graf “wat skaars kniehoogte was” aangetref.

Me. Elize du Plessis, Coetsee se dogter, sê hulle was geskok oor die graf. “Dit is so ’n hartseerdag en om dan nog dié trauma ook te verwerk was baie moeilik.”

Du Plessis sê sy het die reëlings vir die graf op 28 Januarie met die Tshwane-metro getref.

Die begrafnisgangers moes toe noodgedwonge moue oprol en self die graf grawe.

Die oorledene se kinders, kleinkinders, vriende en twee werkers van die begrafnisondernemer Avbob het hand bygesit.

Die graf was eers die middag teen 15:00 klaar gegrawe.

“Die Tshwane-metro het geskitter in sy afwesigheid en daar was tot vandag toe geen verduideliking nie.”

Du Plessis meen die voorval skets die prentjie van ’n metro wat geen deernis vir inwoners het nie.

Die Tshwane-metro sê hy is jammer oor die pyn wat die voorval veroorsaak het.

Me. Dikeledi Phiri, ’n woordvoerder van Tshwane, sê die metro maak van kontrakteurs in al sy begraafplase gebruik om grafte te grawe.

“Die kontrakteur wat dié graf moes grawe, kon dit nie betyds gereed hê nie.”

Phiri sê die kontrakteur is in ’n brief daarop gewys dat hy nie die diens gelewer het soos ooreengekom is nie en beveel om Coetsee se naasbestaandes skriftelik om verskoning te vra vir die ongerief.

Du Plessis gaan vergoed word vir wat sy vir die graf betaal het.

• Annette Cawood

  • Embracing Life
    One day the sun admitted,
    I am just a shadow.
    I wish I could show you
    the infinite incandescence
    that has cast my brilliant image.
    I wish I could show you,
    When you are lonely or in darkness,
    the astonishing light
    of Your Own Being!!!!

• 

  4 February

  Annette Cawood

  • Know that each life is a path

  • winding toward perfection

  • It is the step after step

  • it is hard – not the whole journey

• 

  5 February

  Annette Cawood

  • Drain the colour from the rainbow

  • let the stars tumble from the sky

  • mute the bird’s morning chorus

  • steal the beauty from the flowers

  • all these and more i’d sacrifice

  • and surely would survive

  • but frienship……

• 

  5 February

  Annette Cawood

  • not a moment could I bare

  • to be without the friend I love

  • for they are life’s true wonders

  • filling my heart, my soul, my senses

  • ith all the colours of happiness

  • th every sight and sound of joy

• 

  6 February

  Annette Cawood

  • If we are willing to live our lives without learning about ourselves, our desires, our faults, our deepest wishes and needs, we are living an unfulfilled life and losing sight of our reason for being. What we need, then, is circumstances which will bring us up short, shock us into re-evaluating our condition, and force us to recognise the folly of our ways. So the circumstances of our lives bring about events which will serve this purpose – There are no accidents.

• 

  Tuesday

  Annette Cawood

  • Every part of your life is important. Every change brings you new growth and opportunities. Sometimes you are just too close to the challenge to get the answers you are seeking.

• 

  Wednesday

  Annette Cawood

  • The question for each man to settle

  • is not what he would do if he had

  • means, time, influence and educational advantages,

  • but what he will do with the things he has.