HOE DOOD KAN STORMERS RUGBY WEES?

July 15, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

Terwyl die Sormers die Bulls Saterdag op Nuweland behoorlik laat lesopse het, het hulle andermaal bewys daar is ‘n lewe anderkant die dood.

Maar hoe dood kan iets wees? Is daar ‘n dood, doder, doodste? As daar so iets is, is dit tans die diagnose van WP rugby. Iets soos ” happy medium” wat ‘n tussenganger is van een uiterste na ‘n ander.

Soos flou, lou tee…ga!

Daar is in die onlangse verlede baie opmerkings gemaak oor die patroon van moderne rugby in die Kaap en min van hulle vat dit so raak soos hierdie; hulle vlieg weg aan die begin van die seisoen met beloftes van kampioenskapsukses, raak vlugflou in die middel en dis duisende verskonings op aan die einde van ‘n toernooi om hul ondersteuners en borge te paai. Noem maar die rugby kompetise; Super rugby, Curriebeker, Varsitybeker…die lys en patroon herhaal homself.

Intussen word al wat ‘n afrigter is behou, betaal en beloon nadat hulle die aartsvyand ‘n drag slae op Nuweland gegee het. Vir die ridders van die Spoorwegpawiljoen is die Kaap vandag Hollands!

Die sosiale media is vandag vol op- en aanmerkings oor die Bulls se vertoning, hul kanse vorentoe in die uitklopfases en les-bes, die soete wraak wat kom as suid vir noord looi. Min word egter gese oor die fantastiese potensiaal wat die Stormer span het om vanjaar die wel die uitkloprondtes te kon maak. Hier en daar vat iemand dit raak dat die fout nooit by die spelers gele het nie, maar eerder by diesulkes wat hulle afrig. Hierdie soort opmerking slaan die spyker op die kop.

“Toetie” Allister Coetzee is die hoofafrigter en ‘n baie, baie “nice” ou. Sommige se dat hy te “nice” is vir ‘n hoofafrigter. Feit is egter dat die einste franchise wie kookwater rugby in 2010 gespeel het, nou ‘n skaduwee is van sy vorige bestaan onder Coetzee se leiding. Rassie Erasmus se rugbybrein het sedert 2007 die Stormers ontwikkel in ‘n kampioenspan. Hulle kon kop-aan-kop staan teen die magtige Bulls vir die 2010 Super titel. Twee semi-finale in die Super reeks en ‘n Curriebeker titel later en “uitstekend” het “medium” geword en niemand kla te hard nie want volgende jaar gaan ons weer kole stook hier teen Februarie, teen Mei die lang beseringslys voorhou en ‘n inploffing he hier teen Julie. Solank ons net weer die Bulls kan wen… Tensy daar iemand kom wie Coetzee en sy hulpafrigters vervang met ‘n Erasmus, is dit die patroon wat Kaapse rugby gaan volg. Dis ‘n feit  want die stukkie rugby- geskiedenis herhaal homself van 2007 af.

Toegegee: die Stormers verloor wel ‘n paar senior spelers soos ‘n Bryan Habana, maar daar is ‘n lang ry jong manne wat kan inval en legendes van WP rugby word. Kitshoff, Etzebeth, de Jongh, Kolisi en Deon Fourie is almal manne wat wag om suksesvolle rugby te speel, maar hulle gaan nie die droom verwesenlik by die WP nie.

As die Cheetahs dit met veel minder in die bank en op die veld dit kon doen, is daar geen rede hoekom die Stormers met hul miljoene nie weer die finale rondtes van Super rugby kan haal nie.

Maar solank die blazer-brigade van Thelo Wakefield besluit Coetzee is nog hulle man, kan ons hierdie berig maar vooruit dateer na hierdie tyd in 2014.

Dit is baie baie jammer, maar dood sal dan dooste wees.

 

DIE SPRINGBOKKE SPEEL VIR ALMAL

June 18, 2013 in Springbok Rugby

 

 

 

 

 

 

Die Springbokke speel in die finale wedstryd van die Castle Lager Inkomende Toere reeks teen die Samoane op Loftus Versveld, eerskomede Saterdag.

Laasweek in Beeld Deurloop het die bekende skrywer Dana Snyman ‘n artikel geskryf oor die toenmalige opkomende wedstryd tussen die Springbokke en die Skotte. Dana mag ‘n goeie skrywer wees, raak waarneem en dit wat hy sien kan omsit in prentjies maar Dana se bene is te bleek vir ‘n rugbykenner. Dana verteenwoordig die ander miljoen of so wat weet dat die spel rugby gespeel word in Suid Afrika. Vir die Danas daarbuite gaan dit nie om enigiets anders as dat die Springbokke tans teen spanne speel wie laas op TV was tydens die wereldbeker nie.

Daar moet seersekerlik ook sulke ondersteuners wees, want maak nie ‘n fout nie-hulle kyk wel rugby en ondersteun wel ‘n span. In hierdie geval sal dit die Springbokke wees. Hierdie ondersteuners verskil soos die ooste van die weste van diesulkes wat week na week berigte lees, menings debatteer, statistieke opsoek en voorspellings waag, Superbru ontleed en elke rugby webwerf adres onder sy rekenaar se “favourites” geliasseer het. Hierdie ouens ken rugby en hulle maak my bang want hulle sal nagte omgaan om wedstryde te ontleed, interpreteer en analiseer.

Ek ken egter ook die wat ‘n ingeligte mening het oor wat Saterdag op die veld gaan gebeur. “My seun speel onder 13B haker vir die Goedemoed Laerskool en hy het by sy afrigter gehoor, wie laasweek op ‘n Bloubul afrigtingskursus was dat Andre Watson sou gese het dat die reels oor pale toe skop gaan verander en dat dit die rede is hoekom Morne Steyn Engeland toe gaan.” Vra jy vir die kenner-ouer (want daars ma’s wat net so slim is!) watter deel van die reels gaan verander, is hulle nie seker nie. Hulle weet Marco Botha van Beeld en Pieter Jordaan het ook al daaroor gesryf. Hulle is net nie seker van wanneer dit was nie, “maar dit was beslis hierdie jaar nog”. Vra jy hierdie groep watter naam die huidige kompetisie het, sal baie min dit die Castle Inkomende Reeks noem.

Soos Dana se, sal daar ‘n trofee wees en die Springbokke sal nadat hulle die “body count” geneem het (Samoa is berug daarvoor dat hulle die fisiese spelreels ver buig!), die trofee omhoog hou.

Wat hierdie groep egter onderskei van die twee ander, Dana s’n ingesluit, is dat hulle die onderhouer en vegters is van die Springbok naam, trots en embleem. En dat Victor Matfield, Bakkies Botha,Danie Rossouw, Joel Stransky en Naas Botha vir hulle soos rugbygode is.

Hierdie pa’s en ma’s sal hul onder 13 hakertjies met die groot voete aanry agter elke wedstryd heen, hulle sal hulself hees skreeu langs die veld vir hulle spelertjies en op die skeidsregter.

Want 22 Springbokke speel enige dag vir enige beker, selfs met af ribbes vir die Dana’s, die kenners en hulle!

Ek is nie seker of die borge omgee nie…

 

WAT GEBEUR WANNEER ‘N SPELER UITGEWYS WORD?

May 27, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

 

 

 

Basson se uitwysing

Bjorn Basson is onskuldig bevind in die mees onlangse geval van uitwysing (citing), nadat die uitwysingsbeampte gemeen het hy het reel 10.4 (j) van die reels oortree.

Wat gebeur gedurende so ‘n uitwysingsproses?

Elke SANZAR kompeterende land (SANZAR is die afkorting vir SA= Suid Afrika, NZ= Nieu Zeeland en AR= Australie) het ‘n paneel judisiele beamptes en uitwysingsbeamptes met toepaslike kwalifikasies in die regte en in rugby.

Die uitwysingsbeampte het die mag om enige speler uit te wys vir vuilspel binne 12 uur na afloop va die wedstryd. Hy mag ook enige speler uitwys wat na sy mening afgestuur moes word gedurende die wedstryd. Dit is die sogenaamde “rooikaart toets”.

Die uitwysingsbeamptes is onafhanklik van die wedstrydbeamptes; indien ‘n speler byvoorbeeld ‘n geel kaart in die wedstryd ontvang het, kan hy nog steeds uitgewys word as die uitwysingsbeampte meen dat die geel kaart nie genoegsame straf was nie en die oortreding eerder ‘n rooi kaart verdien volgens die “rooikaart toets”.

Unies of spanne kan nie ‘n speler uitwys nie, maar kan ‘n insident/insidente na die uitwysbeampte verwys wie dan finaal besluit of so ‘n speler uitwysing regverdig. Dit moet binne vier ure na die wedstryd plaasvind.

Hierna is die uitwysingsbeampte se werk gedoen.

Die judisiele beampte, met regskwalifikasies en-ervaring, neem nou die proses oor. Hy mag die hulp inroep van ‘n voormalige professionele speler vir tegniese raad.Die beampte gee dan kennis dat die verhoor plaasvind, gewoonlik op die eerste werksdag nadat die wedstryd afgehandel is.

Die speler is geregtig op regsbystand en hulle word gewoonlik in so ‘n proses deur ‘n regsgeleerde verteenwoordig.

Die verhoor vind dan via videokonferensie plaas om tyd en kostes te bespaar.

‘n Aangeklaagde speler het ruimskoots tyd om na die getuienis teen hom te kyk en te luister, om dit te evalueer en om ‘n verdediging aan te bied.

In die geval van ‘n rooikaart oortreding, oorweeg die judisele beampte alle aspekte van die geval en besluit dan welke verdere straf, indien enige, opgele moet word.In die geval van ‘n uitwysing, word die “rooikaart toets” nie toegepas nie, maar word die saak hersien en bepaal of die speler na bewering die vuilspel gepleeg het.

Om dit te toets gebruik hy die bewysreg toets wat gebruik word in siviele en dissiplinere prosesse, die sogenaamde “oorwig van waarskynlikhede toets”.

Die beampte moet dus alle waarskynlikhede oorweeg wanneer daar konflikterende getuienis aangebied word.

Dit is baie belangrik om daarop te let dat die toets verskil van die strafregtelike toets; die sogenaamde “bo alle redelike twyfel” toets.

Die verskil tussen die twee toetse kom op die volgende neer; in die oorwig van waarskynlikhede is die toets daar om in die geval van konflikterede getuienis, die een weergawe se waarskynlikheid teenoor die ander te toets.

In die “bo alle redelike twyfel toets” gaan dit oor of daar in alle gevalle redelike moontlikheid bestaan dat die teedeel waar mag wees.Die beampte maak dan sy beslissing nadat hy alle moontlikhede en getuienis oorweeg het, met die hulp van ‘n oud professionele speler.

Indien die beampte bevind dat die speler nie die vuilspel gepleeg het soos daar beweer is nie, word die uitwysing van die hand gewys en die speler mag dan weer speel.

Wanneer daar egter ‘n skuldigbevinding is en straf opgele moet word, kyk die beampte na die gradering van die oortreding. Die gradering is gelys volgens die IRB se regulasies op ‘n glyskaal.

‘n Beampte sal nie ‘n bevinding maak wat van die skeidsregter s’n verskil nie tensy hy tevrede is en gebasseer op die oorweging van waarskynlikhede toets, dat die skeidsregter se redes vir die besluit verkeerd was.

‘n Skuldige speler mag ook versagtende omstandighede voorle voor die straf opgele word. Dit sluit in sy goeie rekord en karakter, aksies wat geneem was om die insident se herhaling te voorkom, ‘n apologie en berou getoon vir die oortreding.

Verswarende omstandighede mag ook oorweeg word wat insluit dat die speler as ‘n gewoonte oortreder gemerk is, hy gereeld die reels van die spel oortree, ‘n afwesigheid van berou of apologie het en die mees kontroversieelste- dat daar ‘n sogenaamde voorbeeld gemaak moet word om as afskrikking vir die tipe gedrag te dien.

‘n Speler wat so gestraf is, mag appel aanteken. Dit word aangehoor deur ‘n SANZAR appelkomitee wat bestaan uit een lid van elke SANZAR land.

Bjorn Basson se verhoor het vandag plaasgevind en hy is onskuldig bevind.

Gedagtig aan die toets en die proses hierbo, maak die beampte se uitspraak meer sin; hy is onskuldig bevind aan die oortreding van reel 10.4 (j)- die sogenaamde “lifting tackle”.

SANZAR se judisiele beampte Adam Casselden het die saak aangehoor en is bygestaan deur die voormalige professionel speler Mike Mika.

In sy uitspraak het Casselden bevind dat “nadat ek getuienis van die speler aangehoor het en nadat ek verskeie kere na video opnames van die insident gekyk het, was ek nie oortuig nie en gebasseer op die oorweging van waarskynlikhede dat Mnr. Basson reel 10.4 (j) van die Reels van die Spel oortree het nie. Om tot hierdie besluit te kom, was ek deeglik bygestaan deur Mike Mika wie ‘n soortgelyke mening gevorm het, naamlik dat ek nie die getuienis van Mnr. Basson kan verwerp dat hy probeer het om die speler regop te hou, maar dat hy sy greep verloor het en toe beheer oor die speler verloor het nie.

Die uitwysing is dus nie gehandhaaf nie en geen verdere straf word die speler opgele nie.”

Flip van der Merwe se gele

Nog ‘n interessante toepassing van die reels het na die Bulls/Sharks wedstryd gevolg.

Hy is na die tyd met ‘n van-die-veld -af geelkaart gestraf vir die oortreding van reel 10.4 (b), “trappery”. Van der Merwe het kontak gemaak met Keegan Daniel in ‘n losgemaal deur sy stewels te gebruik.

‘n Van-die-veld-af geelkaart mag uitgereik word deur die uitwysbeampte vir vuilspel wat grens aan, maar in sy opinie nie heeltemal voldoen nie aan die ople van ‘n rooikaart.

In sy geval het Jonathan Kaplan nie opgetree terwyl die oortreding begaan was nie en nadat daar weer na die videos van die wedstryd gekyk is, het die uitwysbeampte besluit dat die oortreding ‘n van-die-veld-af geelkaart regverdig.

Van der Merwe mag wel in die volgende wedstryd opdraf, maar sy geelkaart telling hoop op…

STORMERS: FIRE MR. NICE GUY

May 21, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

Foto: planetrugby.com

Die Stormers het laasjaar een van hul beste jare gehad op beide Super rugby- en Curriebeker vlak.

Vanjaar het hulle reeds uitgemis op Super rugby sukses nadat hulle een van die swakste toere in die reeks beleef het.

Die hoofafrigter, Allister Coetzee het al “volle verantwoordelikheid’ vir hul sewe uit 11  verlore aanvaar in die media, maar dit klink nie of daar al oplossings is vir hul 11e posisie op die log nie.

Toegegee, hulle het vroeg al begin sukkel met ‘n uit-vorm  Elton Jantjies weens persoonlike redes, ‘n Schalk Burger wie vanjaar nog nie opgedraf het nie en toe volg Eben Etzebeth, Scarra Ntubeni, Deon Fourie en Pat Cilliers op die krukkelys.

Maar vanjaar het hulle speelstyl ook gevou omdat hulle vededigingspatroon nie omgesit word in aanvalsplanne nie; dus geen driee word gedruk nie. Die skeidsregters wie hul wedstryde blaas, is van die laagste op die ranglys en wie die meeste foute maak. Wat volg, klink soos ‘n resep vir chaos; ‘n span wie gefrustreerd raak, die skeidsregters vloek, ondersteuners wie mekaar op die pawiljoen slaan en ‘n leierskorps wie geen antwoorde blyk te he nie.

Miskien het Coetzee nog nie verstaan dat sy aanbod om die volle verantwoordelikheid vir die span se swak vertonings te aanvaar, neerkom op die neem van sekere onpopulere besluite nie. Soos om Deon Fourie te pos vir sy swak lynstaanspel, aanslane en onakkurate gebroke spel en om Bryan Habana permanent bank toe te skuif want hierdie vleuel se “sell by date” is lankal verby. Waar Habana die meester van opskeitvedediging en onderskepping was ‘n seisoen of twee gelede, is sy aanslane op hierdie vlak van rugby nou onvergeeflik.

Joe Pietersen skop wel goed pale toe, maar sy algemene spel is te vol foute en in Super rugby kan jy nie ‘n losskakel he wat hakkel in die spel nie-vra maar vir Morne Steyn oor sy vorige jaar se ondervinding.

Die groot pyn vir ondersteuners le nie net in die verloor kultuur nie, maar dit voorspel min goeie dinge vir besluitneming in die Springbok span later vanjaar. Verwarrende besluite van kaptein Jean de Villiers soos om maklike punte te neem met skoppe na die pale, taktiese besluite oor inskoppe kort voor die einde van die wedstryd word nie reggestel nie. Dink byvoorbeeld aan die gereelde droewige besluitneming teen die Rebels terwyl die Stormers reeds hul neuse voor het en eerder vir die kantlyn gaan as om drie strafskop punte op te raap.

Coetzee is blykbaar baie gewild onder die afrigtingskorps en die spelers.

Dis dalk sy ondergang, naamlik dat hy te versigtig is om harde besluite te neem.

Ongelukkig is dit te laat vir die Super reeks om nou wakker te skrik uit die selfgeskepte nagmerrie en om “mister nice guy” te “fire”. Miskien kry hulle die boodskap teen Curriebeker tyd…

.

PIERRE SPIES-100 NIE UIT NIE

May 17, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

Foto: Speedstickmedia

Ek staan langs die blok van ‘n man en kyk na sy bo-arms…dis so dik soos my bobeen, dink ek.

“Hoe lank is jy?, vra ek.

“Een-nege-vier”, se hy en ek sit dit om in voete en duime want ek is nog uit die oude doos.

“En hoeveel weeg jy?”

“As ek vet is 110kg, maar nou 108″.

Kan die man dan ooit vet word, dink ek by myself? Met so ‘n gym roetine in die loslootjie week, kan jy nie ‘n ons optel nie.

“Gee jy om dat ek aangaan terwyl ons praat?”, vra hy sag maar dringend en ek voel soos ‘n indringer in sy wereld.

Pierre Johan Spies, 28 jarige kaptein van die Bulls is werklik die “gentle giant“, ‘n eienskap wat hom bemind maak by baie mense maar ook die eienskap wat, volgens die skuim-om-die-mond ondersteuners van rugby, hom ‘n “softie” gemaak het. Een van die eerste spelers met wie hulle hom graag vergelyk, is die WP/Stormers agtsteman en mede-Springbok, Duane Vermeulen.

Pierre skram nie weg van die gesprek af as Vermeulen genoem word nie en hy weet maar al te goed dat Vermeulen verlede jaar alle kanse aangegryp het om vir die Springbokke te speel.

“Duane is ‘n baie goeie speler, en ek dink die kompetisie tussen ons is gesond. Dit bring die beste in my uit. Ek besef dat ek groot tree het om te gee om vanjaar Heyneke se oog te vang as Bok agtsteman, en ek is net dankbaar dat ek die geleentheid het om hierdie kans te he”.

“Die Pierre Spies op die veld en die een van die veld af”, vra ek, “is hulle dieselfde mens?”.

Hy vat so ‘n rukkie om sy laaste barbell curl met ‘n 30kg gewig te maak en kyk my vierkant in die oe; “ja, ek is- op die veld is dit my werk en ek doen dit voluit, van die veld af is dit my lewe en ek doen dit ook voluit.”

Dis die man van wie Frans Ludeke, hoofafrigter by die Bulls gepraat het as synde ‘n leier te wees, ‘n mens met geloof in die moontlike, ‘n mens met ‘n harde rugbyhart en ‘n skoon lewensreputasie.

By die Bulls, van Heyneke Meyer se tyd af was die kaptein en die hoofafrigter soos broers. Hulle het nog altyd geglo dat die kaptein ‘n verlengstuk van die denke en die persoonlikheid van die hoofafrigter moet wees om die unieke gel tussen spelers en afrigters op en van die veld af te verseker.

Ludeke en Spies vorm so ‘n kombinasie. Nooit in konflik met mekaar in die openbaar nie, al hang Spies se kop na ‘n vrot wedstryd.

Woensdag middag by die aankondiging van die span teen die Highlanders was daar vrae van kollegas aan Ludeke oor Spies.

Ludeke het oor Spies gepraat soos wat bloedbroers dit sal doen.

Ek het geluister na Frans, maar na Pierre gekyk en vir die eerste keer sedert sy kapteinskap in 2012, kon ek persoonlike emosie op sy gesig lees.

Sy oe was nat.

Dit het alles vir Pierre beteken om te weet hy draf die 100e keer vir sy geliefde Blou span uit. Dit het ook beteken dat hy ontsettend dankbaar is dat hy gesond is om in die voetspore van sy pa te kan volg.

Pierre Spies is die middelste “Pierre” in die Spies familie, want pa Pierre het hom die “groot leeu” genoem. Hy noem sy klein Pierre net Pierre.

Dis die man wat onbeskaamd se hy steek sy vinger in die lug op na ‘n drie omdat hy sy Skepper dank vir die pa wat hy gehad het en vir die geleentheid om te kan speel en sy span te kan lei.

Pierre Spies is in my boekies ‘n regte ysterman…

* Pierre speel toevallig in sy 100e wedstryd teen die Highlanders, die span teen wie hy ook sy debuut in 2005 gemaak het. “Daardie dag het die House of Pain in Nieu Seeland vir my nuwe betekenis gekry”, se hy met ‘n skalkse glimlag.

Spies het op vleuel uitgedraf en inderdaad die hele jaar daar gespeel totdat hy deur Wynand Olivier vervang is en Heyneke vir hom gese het dat agtsteman hom baie nader aan die spel sal bring.

Pierre Johan Spies is die 777e Springbok en slegs die vyfde speler in Blou wat sy honderdtal bereik. Hy het in vyftig toetse gespeel en sewe driee aangeteken.

Hy hou die rekord vir die meeste driee gedruk deur ‘n agtsteman (7) en hy het ook die meeste keer as agtseman vir die Springbokke uitgedraf (45).

ONS ROL DIE NIEU SEELANDERS

May 13, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

 

Die Suid Afrikaanse span onder aan ons huidige punteleer-die Southern Kings, het Saterdag gewys hoe passie oorneem om wenne te verseker. Met net sewe punte tussen hulle en die Highlanders kort voor die einde van die wedstryd, was daar  bitter min te kies en met die telling op 34-27 het suiwer emosie voor hul tuisskare die uiteindelik die knoop deurgehaak.

‘n Interessante verskynsel is dat daar tot nou toe min lae tellings is in vanjaar se wedstryde. Miskien is die manier waarop die spanne oor die algemeen speel ‘n goeie refleksie van die rede vir die groot tellings. Dit geld vir al drie die lande in die kompetisie.

Om driee te druk beteken dat jy balbesit moet kry en hier doen die Suid Afrikaanse spanne vanjaar besonder goed in beide die skrums en die lynstane. Balbesit op die voorvoet word gereeld verseker.

Die Nieu Seelanders kon nie in die laaste paar jaar beweer dat hulle die oorhand oor ons skrums gekry het nie en net so is ons lynstaanspel teen hulle voortreflik. In die verlede het ons swaar geleef by die afbreekpunte en omkeerbesit het te maklik vir hulle gekom, hoofsaaklik omdat hulle baie vining en nader aan die baldraer bly speel het. Dink maar aan Ritchie Mc Caw se manier om letterlik oor die onkantlyn te speel en sodoende die balbesit vinnig te kry voordat die opposisie ‘n speler daar het om counter rucking te kan afdwing.

Die Australiers doen net so goed om die Nieu Seelanders van balbesit in gebroke spel te beroof, maar soos ons het hulle daarin begin slaag om die balans tussen krag en spoed effektief te meng met goeie resultate vir vinnige omgekeerde besit.

Waar die Sormers verlede jaar die beste verdedigingspan was, het die Cheetahs en die Bulls dit nou reggekry om met vinnige verdedigings- en lynspoed op aanval foute af te dwing.  So word die teenstanders gedwing om onsuksesvolle skoppe onder druk te maak. Die verdedigingspatrone van alle spanne het in die algemeen so verbeter dat daar tussen die drie lande se voorlopers, bitter min te kies is op die gebied. Eweneens het die spanne daarin geslaag om die verdediging vinnig en effektief te maak, dat daar dan meer gapings oopgaan vir middelveld bewegings en dit tot meer driee (en groter tellings) ly. Let veral op die Aussies se akkurate aanvalle en ons eie sterkte in die middelveld; dit het die Nieu Seelanders heeltemal onkant gevang en hulle verhinder om vinnige balbesit om te sit in aanval-iets waarvoor hulle bekend was.

Tans lyk dit na die Bulls wie se kombinasie van aanval en verdediging baie goed uitgewerk is en dat hulle met goeie gevolg hul tradisionele skop- en- storm taktiek met puik agterlynaanvalle afwissel. Natuurlik moet ‘n mens die naam van Morne Steyn noem, want hy dikteer weer soos ‘n generaal en sy korrelpoot is in die kol. Ons sal eers aan die einde van hierdie seisoen die waarde van die man besef nadat hy oorsee vertrek het.

Intussen is die hoop van Suid Afrika gevestig op die Cheetahs en die Bulls om die uitspeelrondtes te haal, maar met ‘n paar plaaslike derbies wat voorle mag daar nog ‘n verassing of twee wees. Die Bulls se tuiswedstryd teen die Highlanders is hul derde laaste tuiswedstryd met nog net die Sharks en die Kings wat op Loftus moet kom kuier. Die Cheetahs speel die Reds en die Blues op hul veld en die Kings en Stormers weg met waarskynlik die beste plaaslike derby wat voorle teen die Bulls in Bloemfontein.

Soos menige kommentator, speler en afrigter dit al uitgespreek het, hierdie is ‘n kompetisie van kanse. As jy dit nie neem nie, kan jy nie wen nie.

Finish en klaar.

WAAR’S ONS NOU…?

May 8, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

Die Suid Afrikaanse franchises in die Super reeks wie tans in rondte 12 van 20 die beste kans het om die uitspeelrondtes te maak, is die Bulls en die Cheetahs.

‘n Jaar gelede was die prenjie net mooi omgedraai, want die logwenner in 2012, die Stormers was die span wie die pas aangegee het. Hulle en die Sharks.

Vanjaar loop die beseringspook los rond in die Shark tenk en sal dit waarskynlik ten koste van die span se Superreeks wees. Geen span op hierdie vlak kan met soveel beserings sy wen momentum hou nie. Daar is egter hoop dat Willem Alberts weer reg is en dat Bismarck du Plessis en Butch James gekies kan word vir die tuis kragmeting teen die Bulls op 25 Mei.

Die Cheetahs het daarin geslaag om vanjaar die mees suksesvolste Super toerspan te word en sodoende het hulle die las van die houtlepel afgegooi. In een jaar het hulle die vier spanne teen wie hulle in 2012 verloor het met minder as 10 punte, in 2013 op toer geklop waarvan die Rebels wedstryd die een met die grootste punte verskil is (+18).

‘n Speler van die Cheetahs wie tans die oog vang is Philip van der Walt, wie die geleentheid met albei hande aangryp om agtsteman te speel.

Ashlea Johnson is tans oorsee en van der Walt het verlede jaar nog die nommer 7 trui gedra, maar vanjaar is hy soos ‘n tweede heelagter onder die hoe balle en skep hy ruimte vir die baldraers om uit gebroke spel aan te val. Hy doen ook sy ding in die lynstane en dra self die bal met groot sukses oor die voordeelyn.

Die Stormers is verantwoordelik vir hul eie ondergang; in hul voorbereiding om die beste verdedigingspan te word in die 2012 kompetisie, het hulle weliswaar die minste driee afgestaan. Maar in die proses het hul aanvalspel veel te wense oorgelaat, soos die afgelope naweek se wedstryd teen die Blues bewys het. Met meer as twintig fases op die Blues se doellyn kon hulle nie afrond nie en ‘n mogge-troffe skepskop van Elton Jantjies het nie eens die dwarslat gehaal nie. Dit terwyl Jean de Villiers van sy beste senterlopies opgelewer het vir twee puik driee.

Dit is dus terug tekenbord toe vir die aanvalsplanmakers, maar ek is bevrees dis neusie verby vir ‘n top twee posisie op die log wat op sy beurt beteken geen tuiswedstryde in die uitspeelfases nie. Die beste waarop hulle kan hoop is ‘n top ses posisie en ‘n weg semi- en finale wedstryd maar die Chiefs is egter die enigste span wie dit kon regkry om vanaf die tweede posisie op die log, die kompetise te wen. Die Stormers is beslis nie daar nie.

In die Bulkraal lyk dit goed; geen noemenswaardige beserings nie (Hougaard se chroniese enkelbesering lyk na iets van die verlede) en die bulkalfies van verlede jaar is nou besig om hardebaard te kry.

Hetsy ondersteuner of Bloubul-hater, manne soos Handre Pollard, Jano Vermaak, Wors Greyling, JJ Engelbrecht en Jan Serfontein speel monde stil. Voeg daarby Jurgen Visser en Arno Botha met ‘n Morne Steyn wat weer dikteer, en jy het ‘n span wie die uitspeelrondtes kan maak-op Loftus Versveld.

Die grootse verassing is die afwisseling van die Bulls se spelpatroon, iets wat die getrouste ondersteuner se irritasievlakke in die rooi gehad het. Wurg rugby was nog altyd ‘n deel van die Pretorianers se spelpatroon, maar die teenstanders het eweneens ‘n plan teen dit uitgedink. Met Xander J van Rensburg (hoe prestasie bestuurder), Andre Volsteed (krag en kondisioneringsafrigter) en Victor Matfield (voorspeler en aanvalsafrigter), sing die Bulls nou ‘n ander deuntjie.

Die Super toernooi se kalender vang egter die twee plaaslike voorlopers onkant met internasionale rugby in Junie tot Julie ; die Sharks kry sy sterkte terug en die Stormers kan dalk aan aanvalsplanne werk maar Bulls en Cheetahs lyk of hulle sal piek aan die einde van Mei. Die enigste wenner is Heyneke Meyer wie ‘n groep gekondisioneerde spelers vir die Castle inkomende toere pasella kry.

Laastens, die Kings.

Net soos op skool kan die gif van ontgroening jou  verbygaan as jy byhou, maar as jy begin uitsak tref die pyne jou.

Dis waar hulle nou is.

Maar almal was al daar- so, dis dalk toepaslik om te se “vasbyt en deurbyt”.

Die koring en kaf skei natuurlik…

OM TE LOG OF NIE…DIS DIE VRAAG

May 3, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Ons kyk glad nie wat op die log aangaan nie, ons bepaal ons by ons taak vir die week. Ons sien onsself nie as die gunstelinge vir die Suid Afrikaanse konferensie wenners net omdat ons tans voorloop nie.

“Waar of onwaar?

Aan die woord is Pierre Spies, kaptein van die Vodacom Bulls by die aankondiging van die span teen die Hurricanes eerskomende Saterdag op Loftus Versveld. Ons weet almal dat sportspanne graag die sielkundige speletjie speel van “being the underdogs”, en in die openbaar altyd die mindere is. Te veel spanne het ook al die spit van windgatgeit afgebyt maar net soveel het die prys betaal om te lank die “underdog” te wees; dit lyk dus of daar ‘n fyn lyn is om op te balanseer.

Suid Afrikaanse spanne in die Super reeks se puntetotaal was lanklaas so opgekrop op die log soos hierdie jaar. Die voorste 4, die Bulls, Cheetahs, Sharks en Stormers het ‘n punteverskil van 4 alhoewel die Stormers slegs agt wedstryde gespeel het. Die Cheetahs met tien wedstryde gespeel is slegs 1 punt agter die Bulls. Die prentjie vertel verder dat die Cheetahs en die Bulls die meeste wenne het (7 en 6 onderskeidelik) en dat die Cheetahs die mees suksesvolle toerspan uit Suid Afrika was tot dusver. Die Suid Afrikaners doen net so goed as jy ons en die ander twee kompeterende lande se statistiek vergelyk; die Australiese Brumbies loop voor met 40 na 10 wedstryde, dan volg die Chiefs met 35 punte na 9 wedstryde en dan die Bulls op 32 na ook 9 wedstryde gespeel. Min te kies dus, met die klem daarop dat tuiswedstryde van nou af on-onderhandelbare wenne moet wees.

Vergelyk ‘n mens die Southern Kings se log posisie, sou jy kon se dat hulle, ten spyte van hul harde pogings, binne die vergelykende vermoe van die ander lande se onderdane presteer; die Australiese Western Force het 16 punte na 10 wedstryde, die Kiwi Highlanders 10 na 8 wedstryde en die Kings 15 na 9 gespeel. Die verhaal van die Kings is dus nie die een van die “underdog” nie maar eerder dat die log reflekteer wie die mees konstante en ervare spanne is wie wenrugby speel. Dis amper asof hul ondersteuners skaars kan glo wat met laasjaar se konferensiewenners, die Stormers vanjaar aangaan. Net so is dit by die Sharks; ‘n jaar tevore was hulle sterk op pad na die uitspeelwedstryde, net om vanjaar ‘n reuse insinking te beleef op en van die veld af.

In Pretoria het die Bulls afrigter, Frans Ludeke erken dat die drie nederlae wat hulle op toer gehad het (twee net- net teen die Brumbies en die Reds), hul gedwing het om te kom regmaak tuis. Toegegee, die Bulls het lanklaas in die kompetisie so ‘n goeie lootjie getrek met tuiswedstryde. Die Cheetah wedstryd op 13 April was ‘n hondegeveg, uit en gedaan. So ook was die Waratahs se poging op 27 April op Loftus ‘n toets vir motivering en karakter, maar hulle het nog vier tuiswedstryde oor (die Hurricanes,Highlanders,Southern Kings en die Sharks) terwyl hulle die Cheetahs en die Stormers weg moet gaan speel. Tuisveldvoordeel sou dus hiervandaan ‘n heilige betekenis kry en Pierre Spies sal tog sy een oog op die log hou.

Intussen le daar ‘n harde Britse en Ierse Leeutoer doer onder voor wat vir seker ‘n uitwerking op die Australiers se fiksheid en beserings gaan he teen die tyd wanneer die uitspeelwedstryde plaasvind. Die log voorloper, die Brumbies speel op 18 Junie teen die Britse en Ierse toerspan en tussen die 1e Junie en die 6e Julie toer die Britte en Iere kruis en dwars deur Aus.

Op 19 en 20 Julie vind die Super reeks se kwarteindrondtes plaas en die semi’s die week daarna. Gedagtig aan die Brumbies se sterk posisie op die log en die moontlikheid dat die grootste deel van die nasionale Aussie span uit hulle, die Reds en die Waratahs gaan bestaan, sal ons en die Kiwis sake op die Leeutoer fyn dophou vir die krukkelys.

Ons en die Kiwis se Super rugby kanse mag dalk net tienvoudig verbeter in die tyd.

As Pierre Spies se hulle kyk nie na die log nie, is dit dalk wys om op te let of hy nie dalk sy wysvinger en middelvinger gekruis het om die leuntjie te verberg nie

SATERDAG DIE 13e

April 11, 2013 in SUPERRUGBY

 

 

 

 

 

 

 

Saterdag is dit die 13e April.

Vir die bygelowiges beteken dit ‘n dag om eerder in die bed te bly. Die probleem kom in as jy bygelowig is en ‘n Super rugby ondersteuner is. Dan mag jy glo dat die nommer 13 dalk by jou span spook. Baie Cheetah ondersteuners glo dat dit hulle jaar is vanjaar en om ‘n sewejarige wendroogte teen verlede jaar se beste verdedigingspan-die Stormers-te breek, wil gedoen wees. Sommige kenners meen dat die Cheetahs hier teen halfpad deur die kompetisie wind-uit kan raak soos laasjaar en dat hulle wenne op toer vanjaar teen die minder goeie spanne was.

Kyk ‘n mens egter in diepte na verlede jaar se vertoning in vergeleke met die huidige, let ‘n mens die volgende op;

2012:

5 uit 11 wenne wenne teen die Rebels (met 7),Hurricanes (met 9),Lions (met 11), Force (met 4) en die Waratahs (met 1) hul verste verloor was teen die Bulls met 32 punte en hulle het altwee kere teen die Bulls verloor (19-51 en 24-40)

2013:

twee vroee verlore teen die Sharks (met 7) en die Chiefs (met 42, reeds ‘n rekord verloor) wenne teen die Highlanders (met 17), Waratahs (met 2), Force (met 9), Rebels (met 18) en dan sedert 2007 die Stormers met 2 punte.

Vergelyk ‘n mens hul voorlopige wenvertonings in 2013 met dieselfde spanne in 2012, lyk hul rekord so;

Highlanders: 2012: 33/36 in Highlanders se guns (-3) 2013: 36/19 in Cheetahs se guns      (+17)

Waratahs: 2012: 34/35 in Waratahs se guns   (-1) 2013:  26/24 in Cheetahs se guns  (+2)

Force: 2012: 13/17 in Force se guns (-4) 2013:  19/10 in Cheetahs se guns (+9)

Rebels: 2012: 26/33 in Cheetahs se guns (+7) 2013: 34/16 in Cheetahs se guns (+18)

Stormers: 2012:  14/16 en 6/13 beide in Stormers se guns (-2 en -7) 2013:   26/24 in Cheetahs se guns (-2)

Hulle het dus 4 spanne teen wie hulle in 2012 verloor het met minder as 10 punte, in 2013 geklop op toer waarvan die Rebels die grootste punteverskil is (+18).

Vergelyk ‘n mens hul vertonings teen die Stormers moet jy erken dat die Cheetahs in 2012 ongelukkig was om nie te wen nie en dit geld vir beide die tuis en wegwedstryde teen die Kapenaars;14-16 en 6-13 onderskeidelik.

Hulle het dus daarin geslaag om die Rebels tweemaal te wen (2012 en 2013) en sedert 2007 hul wendroogte teen die Stormers gebreek met die twee punte oorwinning. Teen die Bulls span het hulle in 2012 tweemaal verloor, 19-51 en 24-40 met ‘n gemiddelde punteverskil van 24. Verlede jaar het hulle vyf wenne in totaal gehad; vanjaar het hulle met 7 uit 16 wedstryde reeds gespeel, hul 2012 kerf bereik. Wat hou die volgende 9 wedstryde vir hulle in?

Hulle sukses met die 2013 toerwedstryde is beter as die van die Bulls, wie naelskaapse verlore teen die Reds en die Brumbies gehad het en slegs een uit vier wedstryde kon wen. Die Cheetahs glo dus duidelik hulle is op die wenpad. Dit laat ‘n mens met die vraag waar die Bulls hulleself gaan bevind na Saterdag die 13e; in Super wildernis of op die pad van rugby heling?

Die Bulls weet dat hulle op die 13e iets anders sal moet doen om as wenners van die veld af te stap teen ‘n Cheetah span wie reeds hul geluk sien draai het.

Na die opwarmingswedstryd vroeër die vanjaar toe hulle die Cheetahs in Polokwane geklop het is daar  vir Naka Drodtske na die wedstryd gevra of die Bulls die dag iets anders gedoen het.Sy antwoord was ‘n droeë ” hulle het eenkeer na links, in plaas van na regs soos altyd, afgeskop.”

Mens wonder wat hy Saterdagaand -die 13e- om 9 uur gaan se…

 

 

DIT IS TUKS, DIE ANDER WAS NIKS

April 8, 2013 in Varsity Cup rugby

 

 

 

 

 

 

Foto: Varsity Cup

Tuks het dit tweekeer agtereenvolgens gemaak deur die Steinhoff Varsity Cup weereens voor Maties se neuse weg te raap, hierdie keer nie net met drie punte nie maar met ‘n allermintige 39!

Die westryd het teen so ‘n pas begin dat Tuks se kaptein Jono Ross skaars ‘n behoorlike TV onderhoud kon voer teen halftyd. Beide spanne se spelers was teen die 81e minuut byna uit op hul voete-‘n tipiese eindstryd wat teen ‘n kookwater pas gespeel is deur twee van die land se beste Universiteitspanne.

Om spelers uit te sonder aan die kant van die wenspan sou onregverdig wees, want die hele span-voor en agter-het soos ‘n horlosie getiek. Chris Rossouw, Maties se afrigter en broer van die bekende Springbok Rossouws, se kop het reeds vroeg begin hang en selfs na rustyd kon hy nie sy span aanspoor om meer balbesit te kry nie.

Tuks het op ‘n stadium net voor die eindfluitjie, 117 teenoor Maties se 78 suksesvolle duikslae uitgevoer wat wys dat die Pretorianers met ‘n doel Kaap toe was; hou balbesit, kom oor die voordeellyn en verdedig soos tiere. ‘n Mens kon na rustyd sien dat die frustrasie en teleurstelling vlak in die wynboere se oe gele het met ‘n Tuks span wat nuwe betekenis aan die woord “klinies” gegee het.

Tuks se sukses was hoofsaaklik daaraan te danke dat hulle weggebreek het van die stereotiepe Bloubul skop-en-jaag-rugby en deur die bal in hand te hou het die voorspelers die wurgwerk gedoen en toegelaat dat die hoogs talentvolle agterlyn die bal van hand na hand aangee. Dit het bewys dat die Tukkie afrigter Nollis Marais ‘n wedstryd plan in ‘n verassingspakkie of twee byderhand gehad het vir die aand. Maties is knaend van die voordeellyn af weggeboelie deur ‘n groep Tuks voorspelers wat onder ‘n kombers gejag het.

Die Maties het kort voor rustyd geslaag met ‘n mooi voet aangee om ‘n drie te verseker wat nie verdoel is nie. Die haker van Tuks, Bongi Mbonambi wie die veld vol gespeel het was net te laat om die vleuel van Maties Clearance Khumalo uit te hou. Teen die tyd het die TV kommentators namens Maties mekaar moed ingepraat, want na rustyd het Tuks sy verwoede aanval voortgesit.

Lynstaanwerk en skrumwerk was vir die Tukkies die groot sekerheid om ‘n suksesvolle aanvalsplatform te skep en ‘n dapper Matie span het kort-kort probeer om die gety te stuit- sonder sukses.

Vyf driee (Faasen, du Plessis, Ross, Skosan en Wills) en vyf doelskoppe het alreeds die telbord laat kreun vir Tuks.

Pollard en Blommetjies het onderskeidelik tweekeer die dwarslat oorgepiets om die telling op 44 te laat staan.

Maties se Khumalo-drie is nie verdoel nie.

‘n Oorstelpte skare by Hatfield Square in Pretoria het Pierre Spies, ‘n Supersport gas die “Wikkelspies” riel sien dans terwyl die Maties ondersteuners lank voor die eindfluitjie reeds elders gaan troos soek het.

Ek is seker “Dok Craven”, groot vader van Universiteite rugby het vanaand daar van bo af breed geglimlag; hy en Bliksem (sy hond)!