Poetry and poësie

Winter se formules 

I

Ek het aan die slaap geraak in my bed
en wakker geword onder die kiel.

Om vieruur in die oggend
wanneer die lewe se skoongeskraapte bene
koulik  met mekaar gesels.

Ek het aan die slaap geraak tussen swaels
en wakker geword tussen arende.

II

In die lamplig
glinster die ys op die pad
soos spek.

Dit is nie Afrika nie
dit is nie Europa nie
dit is nêrens anders as hier nie.

En dit wat “ek” was
is net ‘n woord
in Desember se donker mond.

III

Die instituut se pawiljoene
uitgestal in die donker
gloei soos TV-skerms.

‘n Versteeke stemvurk
in die yslike koue
stuur ‘n klank uit.

Ek staan onder die sterre
en voel die wêreld kruip
in en uit my jas
soos ‘n miershoop.

IV

Drie donker eike bokant die sneeu
so grof, maar vingervaardig
uit hulle reuse flesse
sal groenigheid borrel in die lente.

V

Die bus kruip deur die winteraand.
Dit glinster soos ‘n skip in ‘n spardennewoud
waar die pad ‘n smal, diep dooie kanaal is.

‘n Paar passasiers: party oud en party baie jonk.
As dit stilghehou het en die lige verdoof het
sou die wêreld uitgewis wees.

Uit Sweeds vertaal deur De Waal Venter

Tomas Tranströmer

Vinterns formler    (klanger och spar 1960)
Tomas Tranströmer

I

Jag somnade i min säng
och vaknade under kölen.

På morgonen klockan fyra
då tillvarons renskrapande ben
umgås med varann kallt.

Jag somnade bland svalorna
ock vaknade bland örnarna.

II

I lyktskener är vägens is
glänsande som ister.
Det är inte Afrika.
Det är inte Europa.
Det är ingenstans annat än “här”.

Och det som var “jag”
ät bara ett ord
i decembermörkrets mun.

III

Anstaltens paviljonger
utställda i mörkret
lyser som TV-skärmar.

En dold stämgaffel
i den stora kölden
utsänder sin ton

Jag står under stjärnhimlen
och känner världen krypa
in och ut i min rock
som i en myrstack.

IV

Tre svarta ekar ur snön.
Så grova, men fingerfärdiga.
Ur deras väldiga flaskor
ska grönskan skumma i vår.
V

Bussen l
kryper genom vinterkvällen.
Den lyser som ett skepp i granskogen
där vägen är en trång djup död kanal.

Få passagerar: några gramla och några mycket unga.
Om den stannade och släckte lyktorna
skulle världen utplånas.